मेह

मेह सहरामे बरसते हे हमारे देस में
लोग पानी को तरसते हे हमारे देस में

સૌજન્ય: સઈદ પઠાણ ( યુ એસ એ )   

ફરિયાદ - 'બાબુલ’

મેઘધનુષની બસ એટલી ફરિયાદ છે

આછો સુરજ અને નાગો વરસાદ છે

'બાબુલ’

તરસ્યાનું ઘર

કવિનું શબ્દ પ્રયોજન એવું શક્તિશાળી હોય છે કે સાદગી પણ મનોહર અને સ્પર્શનીય બની જાય છે. બહુ વરસોથી આ મુક્તક મારું પ્રિય બની રહ્યું છે... શક્ય છે આપ ને પણ એ ગમે!

ઝૂકી બહુ જ વાદળી મારા જ ઘર ઉપર

સમજી ગઈ એ, આ કોઈ તરસ્યાનું ઘર હશે

ઠાકોરભાઈ દેસાઈ 'પરિમલ'

નાપસંદ - 'બાબુલ’

ભાઈ પંચમ શુક્લનો એક શેર એમની ગઝલ 'કશું શાયદ પસંદ નથી' માં વાંચ્યો અને ગમી ગયો....

"પોઢ્યાં પિરામિડો તળે સૈકાઓથી સુખદ, 

બસ જિસ્મમાંથી રૂહની રુખસદ નથી પસંદ"

( http://spancham.wordpress.com/2009/11/15/nathi-pasan/)

---- અને એ જ રદીફ કાફિયામાં મારી આ કંડિકાઓ સાદર ....

આપી હતી બધી લઈ લીધી તમામ એ

નામના ઘેલછા ઉંચા આ પદ નથી પસંદ

કાયા જરા સમેટી લો તમે હવે 'બાબુલ'

નાની પડે કબર મને એવા કદ નથી પસંદ

'બાબુલ’ 

અડખે પડખે - 'બાબુલ’

અડખે પડખે

આગળની post મા નીચે મુકેલ છે તે Side by side એક નવોદિત રચના છે. એમાં રેનિયા (Renia) એક યુવાન સૈનિકના મનોભાવ વર્ણવે છે... એક નવયુવાનનો સાહસ પ્રત્યેનો ઉમંગ, જંગ સુધી ની મુશ્કેલ સફર અને યુદ્ધની ભયંકર વાસ્તવિકતા અને પરકાષ્ઠા મા અંગત નુકસાનને એક નવું પરિમાણ આપ્યું છે. ...'અડખે પડખે' એનો અનુવાદ આપ ને સાદર છે. 'બાબુલ' Faruque Ghanchi

કદમતાલ એક જવાન સત્તર સાલના

ભેરુ હતા એના અડખે પડખે

ટોળે ઉમટ્યો જુસ્સો - લહેરાતા ધજા પતાકા,વળી ધબાકા ઢોલના

ઝુકેલી મા આંસુ ભીની નજરું છલકે

ચઢે એને શુર જોઈ નવા ભેરુ

ઉમંગમા એ જાણે મલકે

સજી ગણવેશ ઉપડ્યો દરિયે અજાણ્યે

નીરવતામા ઉંદરનું ચુ ચુ ખોફનાક, ભાસે ભેંકાર વહાણે

ખડા એ જલદ જળમાં ,

અજાણ કે પગ તો સડતા

એ ઊંઘ્યા જમ્યા રડ્યા

પડ્યા લોહી નીગળતા

એ જ ખાડામા અડખે પડખે

એક એક કરતા યાર ખોવાતા,

કો ઝેરી ગેસે, કો બંદુકે,

બાકી બણબણતી માખીએ

(અડખે પડખે)

પછી જે દિ આવ્યો સંદેશો ,

' અરે ઓ શુરવીર બંકાઓ , ના ડરશો'

અચાનક:

હૈયું એનું હચમચ્યું અને પૂગ્યું ઘેર,

જેને તરસતો 'તો એ આની મેર

લીધો શ્વાસ ઊંડો, તો સત્તરે જ પુખ્ત થઇ ગયો

જોયું ઘર, મા અને એ ડોલ્યો

ના રડ્યો

પણ લડખડ્યો

થઇ બેવડ

એ પડ્યો

ધરા પર,

ભેરુ હતા એના અડખે પડખે

અનુવાદ - 'બાબુલ'

Side by side - Renia

Side by Side

A boy of 17 marching in step,

His pals to the front and rear,

Cheering, waving crowds and brass bands played

As his mother crumpled with tears

Excited and so brave and with new friends he’d made

Uniforms all donned; to a foreign field they sailed

All was quiet, still and eerie save the squeak of the rat

They stood in rancid water as their feet did silently rot

They ate and slept and cried and bled in a pit side by side

One by one the pals were lost, to a sniper, to the gas, to the flies

Then the day the order came, ‘o’er the top lads, don’t be afraid’

Suddenly his heart lurched and went home, the place he truly craved

A man now at 17 - a deep breath he took,

He saw his home, his mother and shook

But didn’t cry as he folded and crumpled

To the ground with his pals side by side.

Renia Piskozub 19.10.09

સજ્જનો- 'બાબુલ’

નથી મળતો સદ્ ભાવ સજ્જનો
પ્રેમનો છે અહીં અભાવ સજ્જનો
સાપ સીડીનો સ્વભાવ સજ્જનો
સ્વજનો જ કરે છે ઘાવ સજ્જનો

'બાબુલ’