મંગળવાર, 21 એપ્રિલ, 2009

जहाँ तक ये आसमान रहे

सफर की हद है वहाँ तक के कुछ निशान रहे
चले चलो के जहाँ तक ये आसमान रहे
ये क्या उठाए क़दम और आ गई मंज़िल
मज़ा तो जब है के पैरों में कुछ थकान रहे

राहत इन्दोरी

રવિવાર, 19 એપ્રિલ, 2009

અંજલિ - 'બાબુલ’

મારી એ જ આંગળીઓનો કંપ
છતો થઈ ગયો
કે જેને ઝાલીને
ઘુંટાવ્યા’તા
મૂળાક્ષરો ... અંકો ...
ચમચીમાંનું ગંગાજળ ખળભળી ઊઠે
ને એ છલકાઇ ન પડે
એ પ્રયાસમાં
મારી આંખો ઝળઝળી ઊઠે.
મારાં પ્રત્યેક પગલાંને
ટેકવી દીધું હતું જે અડીખમતાએ
એને
સ્પર્શવાના મારા યત્નો
પગલાંઓની પોપડીઓ વખોડીને પહોંચી જાય છે
સંવેદનો સુધી
ગમગીન.
તમારી હયાતી
અને બિનહયાતીની વચ્ચેના અવકાશથી
કોરાયે જાય છે
અસ્તિત્વ.
અંજલિ દઉં શાથી ?
હું ઊભો એમ જ ... સ્થિર
ને છતાં
છે ઝીણો કંપ ભીતર
કંઇક ગુમાવ્યાનો અહેસાસ
ભટકે છે મનમાં
ગગનથી ટપકતાં ફોરાં જેવું
હળવું હળવું તમારું અસ્તિત્વ
ને એમાંથી પ્રસરેલી ભીની ભીની સુવાસ
સંકોરે છે
એ પ્રેમાળ વદન, જાણે
તમે અહીં જ છો
અમારી સાથે જ।


'બાબુલ’

છૂટા પડવાની વેળા - બાબુલ

 છેવટે  આવીને વળગે છે એ એવી:  વિહવળ કરી દે સામટા ગળગળા છૂટા પડવાની વેળા નૈન અગનગોળો જેમ ડૂબતા સૂરજનાં છેલ્લાં ડૂસકાં લોપાઇ જાય આકાશની વિશાળ ...