વ્હાલમાં - બાબુલ

છે કાઈ જુદું હવે ચાલમાં
ખોવાઈ જાતે આજ કાલમાં
કોઈ તો બતાવે કે કેમ રે
લાગે મને ઓછું વ્હાલમાં

બાબુલ 

શોધું છું - બાબુલ

નિરાંત શોધું છું
હું જાત શોધું છું
છે કેટલી મારી
વિસાત શોધું છું
રે સપના જેવી
એ રાત શોધું છું

ક્યાં હતી ખાનગી  

જે વાત શોધું છું
છું  બાબુલ તો યે
હું તાત શોધું છું
ન  હોત જો બાબુલ
શું થાત શોધું છું


બાબુલ

દોસ્ત - બાબુલ

દોસ્ત જો થવું હો તો  વિશ્વાસ બની જો

આખરે પણ થાય તો પ્રાસ બની જો 

આવ તો  કરું ખાલીપાને  રણકાતા 

ઓ હવા તું કદી મારો શ્વાસ બની જો 

બાબુલ ૨૨/૧/૧૨ 

પૂછી જો - બાબુલ

શું શું  સાચવે કોટને પૂછી જો

સાલે છે શું એ ખોટને પૂછી જો

ના દે દોષ લોહિયાળ પથ્થરને

કોનો હતો ઘા ચોટને પૂછી જો

મારો ખુદા તો સતત ધબકતો

છે શોધ કોની દોટને પૂછી જો

ભેગા થવામાં પીડ હોતી નથી?

કેવી વીતે છે હોઠને પૂછી જો

દાણા હોત તો લ્હેરાત ‘બાબુલ’

ઊડી ગયેલા  લોટને પૂછી જો  

બાબુલ ૧૩/૧/૧૨

મળે ન મળે -‘આદિલ’ મન્સૂરી

 શબ્દોમાં સંવેદન કે સંવેદન ખુદ શબ્દ થયા છે? માત્ર આદિલ ... ૧૦૦% !

નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે,
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મૃતિપટ ઉપર મળે ન મળે.

ભરી લો શ્વાસમાં એની સુગંધનો દરિયો,
પછી આ માટીની ભીની અસર મળે ન મળે.

પરિચેતોને ધરાઈને જોઈ લેવા દો,
આ હસતા ચહેરા; આ મીઠી નજર મળે ન મળે.

ભરી લો આંખમાં રસ્તાઓ, બારીઓ, ભીંતો,
પછી આ શહેર, આ ગલીઓ, આ ઘર મળે ન મળે.

રડી લો આજ સંબંધોને વીંટળાઈ અહીં,
પછી કોઈને કોઈની કબર મળે ન મળે.

વળાવા આવ્યા છે એ ચ્હેરા ફરશે આંખોમાં,
ભલે સફરમાં કોઈ હમસફર મળે ન મળે.

વતનની ધૂળથી માથુ ભરી લઉં ‘આદિલ’,
અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે

‘આદિલ’ મન્સૂરી

હેપી ન્યુ યર - બાબુલ

નવી તારીખ નવું પાનું છે
હેપી ન્યુ યર આવવાનું છે
ઘડીના લગોલગ છે બાહુ
ફરી નાચવાનું બહાનું છે
થયું આ વરસ પાયમાલ
અને ખાલી મનનું ખાનું છે
જવા દે ન પૂછ કેવું ગયું
કેવું હશે નવું જોવાનું છે
કરીએ આંખ બંધ બાબુલ
કહે છે કે સપનું મજાનું છે

બાબુલ 

ચાલને - બાબુલ

અહી  છે
યોર્કશાયરિ યૌવન
દરેક ઢોળાવે ઢોળાયેલું
છે છવાયેલો
બરફ બહાર ને
મનમાં મોસમ છે
ચેરી બ્લોસમની
તો
ચાલને ચુલબુલી
તડતડતા તાપણે
આલિંગીએ આપણે
કે જાગે જગતમાં
પ્રણયના પ્રવાહો
ઘેલી  એર* નાં નિર્મળ
જળ શી આહો...
...કો'ક દિ ક્યાંકથી
દેશનું સપનું થઇ આવો !

બાબુલ  ૧૮ ડીસેમ્બર ૧૧
(* એર - યોર્કશાયરની નદી )