જોગણ - બાબુલ

આંખ બહુ શરમાળ છે

હોઠને ય હડતાળ છે

જોગણનો ઠાઠ માદક

શું રૂપનો રસથાળ છે

બાબુલ

(૧૫/૫/૧૦ ના બાટલીના મુશાયરામાં રજુ કરેલ મુક્તક )

દર્દ - બાબુલ

દરિયો કિનારાને તરસતો હશે

અમથો  વરસાદ કાંઈ વરસતો હશે 

હશે એને ય દર્દ કશુંક બહુ ભારે

મેઘો એટલે  જ તો ગરજતો હશે 

બાબુલ  

૮ .૪. ૧૦ ક્રાઈસ્ટચર્ચ

ગુજરાત

આજ ગુજરાતદિન નિમિત્તે શુભેચ્છા સહ-

નથી કેવળ

હવે હૃદય મારું 

ગુજરાત છે 

બાબુલ

ખરા ઈલમી - ખરા શૂરા

ગુજરાતી કવિતાનો જન્મ નરસિંહના પદોથી થયેલ. એ જ નરસિંહ ઉપર તાજેતર માં એક કાર્યક્રમ યોજાઈ ગયો. મારાં બહેન, હિનાબહેને  ગુજરાતી વિશ્વકોષ ભવન, અમદાવાદ ખાતે  નરસિંહની ભક્તિ, પ્રેમ, માટે યોજાયેલ નૃત્યનાટિકાના કાર્યક્રમ દરમ્યાન રજુ કરેલ વક્તવ્યમાંથી કાવ્ય પંક્તિઓ અહીં ટાંકી છે.

"કલાપી એ નરસિંહ માટે અને મીરાં માટે કહેલ,

હતો નરસિંહ હતી મીરાં 

ખરા ઈલમી ખરા શૂરા.

નરસિંહ  ગોપી ભાવે કહે છે,

કોણ પુણ્યે કરી નાર હું અવતરી,

શ્રી હરિ દીન થઇ દાન માંગે.

મેલી પુરુષપણું સખી  રૂપ થઇ રહ્યો ,

તારા પ્રેમથી  હું રે રાચ્યો."

સૌજન્ય: હિનાબહેન શુક્લ

હાઇકુ

અચળ જળ 

સ્થિર પ્રતિબિંબ

વિંધ નયન

બાબુલ

વાત - બાબુલ

આમ તો એકાદ લકીરની વાત છે

હાથમાંજ બાકી તકદીરની વાત છે

ના રો મળેલા બુઢાપાને 'બાબુલ'

અહીં ખોવાયેલા સગીરની વાત છે.

બાબુલ

में रह गया - સઈદ મુસાફિર

અફસોસ ! અફસોસ કે સમયને પાછો નથી લઇ જઈ શકાતો, ના તો બનેલી ઘટનાઓ ને બદલી શકાય છે. આવી જ કોઈ વ્યથામાં શાયર અહીં લખે છે... ખોવાયેલી તકો વિષે, અને શાયર નું એ insight કદાચ બીજા સૌને મદદરૂપ થાય એમ માની ને કદાચ શાયર એમની વેદના ને આમ વર્ણવે છે....

जलवों को देखने में दिखाने में रह गया

मैं  आईना था सबको लुभाने में रह गया II

 

उसने हकीक़तों के समुन्दर को मथ लिया

मैं  था के अपने ख्वाब सजाने में रह गया II

 

यारों ने रेंग रेंग के मंजिल को पा लिया

मैं  रास्ते के खार हटाने में रह गया II

 

कल रात चोर दौलते एहसास ले गए

मैं  अपने घर की शमा जलाने में रह गया II

 

डाका पड़ा था घर में और घर भी लुट गया

मैं  था के अपनी जान बचाने में रह गया II

खार = thorns (कांटे)
સઈદ મુસાફિર