બેપરવા તબીબ

થૈ ગયા છે તબીબ બેપરવા
ચેન દર્દીને દિન રાત નથી
દુ:ખ છે નહિતર કયું આ દુનિયામાં
જેનો ‘દીપક’ કશો ઇલાજ નથી
દીપક બારડોલીકર

દીપક બારડોલીકર

બ્રિટનના એક ખ્યાતનામ શાયર જ. દીપક બારડોલીકરની રચનાઓ ખૂબ બારીક અવલોકને આલેખાયેલી હોય છે. નીચેના શેરમાં એમની શૈલી રોમાંચમાંથી બહુ જ સાહજિકતાથી માર્મિક નિવેદન સુધી પહોંચે છે...

આવ્યો પગલાં સૂંઘતો પરદેશમાં
યાદનો એક કાફલો પરદેશમાં
છે હજી ખ્યાલોમાં કોઇનું લલાટ
છે હજી એક ચાંદલો પરદેશમાં
...
દોસ્ત તું પહેરી લે ઝભ્ભો ધર્મનો
લૂંટનો છે લાડવો પરદેશમાં

દીપક બારડોલીકર

કલ્પનો - 'બાબુલ’

હણહણ્યા કલ્પનો અશ્વ શા
પાંખ પ્રસારી ઉભા વસવસા
ઝબુકતા દીપની હુંફ જરા
પડછાયા દીર્ઘ મન હ્રસ્વ શા

'બાબુલ'

दो मुश्किल वक्त

वक्त दो गुज़रे हैं मुश्किल मुझ पे सारी उम्र में

आप के आने से पहले आप के जाने के बाद

-अदम

सुबह होने को है

कुछ कफस के चिलियों से छूं रहा है नूर सा

सुबह होने को है , परवाज़ की बातें करो ,
बेखुदी बढती रही है , राज़ की बातें करो



इकबाल

હકડેઠઠ - 'બાબુલ’

જીવશું હકડેઠઠ બાપુ
હાંકડમાંકડ મરશું
પંડે ભૂખ્યા રૈને દાદુ
ઘીના દીવા કરશું
રણમાં જોશું વાટ પિયાની
ધુળિયા થાપા કરશું
વરસે ગગનું જે દિ એ દિ
રેલમછેલ તરશું
નાકું છો ને ઉબડખાબડ
પથરે આસન કરશું
માથે તપતા સૂરજ કાળા
લથપથ તડકે ફરશું
પેટ ભલે ને બળતું ધગધગ
ખાલી બુકડા ભરશું
હખદખ બેઠા અડખેપડખે
દલની ટાઢે ઠરશું
હુતાશણીની હારે હારે
રંગ ધુળેટી કરશું
હેતે થૈ ને તરબતર
નૈવધ હાથે ધરશું
જીવશું હકડેઠઠ બાપુ ...હાંકડમાંકડ મરશું

'બાબુલ’

મોતિયો- 'બાબુલ’

છે મોતિયો આમ તો સમજનો
ને અંધાપો આ છે મગજનો
છે નિદાન શું છે ઈલાજ શું
ફેલાયો છે રોગ આ ગજબનો
'બાબુલ’