બંધ નયનની વાતો - 'બાબુલ’

ન સનમની વાતો ન સજનની વાતો
બાકી રહી ગઇ બસ દફનની વાતો
ફરકતી’તી સુંવાળી વાદળી ઓઢણી
બળબળતી રેતને છે કફનની વાતો
કેટલો શાંત છે અહીંનો કોલાહલ
ભીની નજર કરે બંધ નયનની વાતો
લીલા લાલ પીળા સોનેરી રૂપેરી
રંગ બધા કરે એ જ સપનની વાતો
ધડકે શેરમાં આ દિલ સતત યા
છે ‘બાબુલ’ છલકતા ગગનની વાતો
'બાબુલ’

समजो तो

कभी कभी हम यूँ ही दिल बहेलाते है

जो बात नही समजे औरों को समजाते है

निदा फाज़ली

ઝુકી સહેજ વાદળી તો- 'બાબુલ’

ઝુકી સહેજ વાદળી તો ટેકરો ચુમી ગયો

છોકરી શરમાઇ ને છોકરો ઝુમી ગયો

પાતાળ પિંડીથી વ્યોમના લલાટ તક

રણઝણતી રગોમાં છોકરો ઘુમી ગયો

'બાબુલ’

ख्वाब - सईद पठान

रात भर आप ही नज़र आये

आँख खुलते ही ख्वाब कहलाये

सईद पठान

जहाँ तक ये आसमान रहे

सफर की हद है वहाँ तक के कुछ निशान रहे
चले चलो के जहाँ तक ये आसमान रहे
ये क्या उठाए क़दम और आ गई मंज़िल
मज़ा तो जब है के पैरों में कुछ थकान रहे

राहत इन्दोरी

અંજલિ - 'બાબુલ’

મારી એ જ આંગળીઓનો કંપ
છતો થઈ ગયો
કે જેને ઝાલીને
ઘુંટાવ્યા’તા
મૂળાક્ષરો ... અંકો ...
ચમચીમાંનું ગંગાજળ ખળભળી ઊઠે
ને એ છલકાઇ ન પડે
એ પ્રયાસમાં
મારી આંખો ઝળઝળી ઊઠે.
મારાં પ્રત્યેક પગલાંને
ટેકવી દીધું હતું જે અડીખમતાએ
એને
સ્પર્શવાના મારા યત્નો
પગલાંઓની પોપડીઓ વખોડીને પહોંચી જાય છે
સંવેદનો સુધી
ગમગીન.
તમારી હયાતી
અને બિનહયાતીની વચ્ચેના અવકાશથી
કોરાયે જાય છે
અસ્તિત્વ.
અંજલિ દઉં શાથી ?
હું ઊભો એમ જ ... સ્થિર
ને છતાં
છે ઝીણો કંપ ભીતર
કંઇક ગુમાવ્યાનો અહેસાસ
ભટકે છે મનમાં
ગગનથી ટપકતાં ફોરાં જેવું
હળવું હળવું તમારું અસ્તિત્વ
ને એમાંથી પ્રસરેલી ભીની ભીની સુવાસ
સંકોરે છે
એ પ્રેમાળ વદન, જાણે
તમે અહીં જ છો
અમારી સાથે જ।


'બાબુલ’

सारे जहाँ से अच्छा - इकबाल

सारे जहाँ से अच्छा हिन्दुस्तां हमारा
हम बुल बुलें हैं इसकी ये गुलिस्ताँ हमारा
गुरबत में हो अगर हम रहता है दिल वतन में
समझो वहीं हमें भी दिल हो जहाँ हमारा
पर्वत वो सब से ऊँचा हम साया आसमाँ का
वो संतरी हमारा वो पासबाँ हमारा
गोदी में खेलती हैं इस की हजारों नदियाँ
गुलशन है जिन के दम से रश्क -ऐ -जनाँ हमारा
ऐ आब -ऐ -रूद -ऐ -गंगा वो दिन है याद तुझ को
उतरा तेरे किनारे जब कारवाँ हमारा
मज़हब नहीं सिखाता आपस में बैर रखना
हिन्दी हैं हम वतन है हिन्दुस्तां हमारा
यूनान -ओ -मिस्र -ओ -रोमा सब मिट गए जहाँ से
अब तक मगर है बाकी नाम -ओ -निशाँ हमारा
कुछ बात है की हस्ती मिटती नहीं हमारी
सदियों रहा है दुश्मन दौर -ऐ -ज़मां हमारा
'इकबाल' कोई महरम अपना नहीं जहाँ में
मालूम क्या किसी को दर्द -ऐ -निहां हमारा


इकबाल
गुरबत = परदेस
पासबाँ = चौकीदार
रश्क -ऐ -जनाँ = स्वर्ग की इर्ष्या
यूनान = ग्रीक, मिस्र = इजिप्त, रोमा = रोमन साम्राज्य
महरम =आत्मीय
दर्द -ऐ -निहां = छुपा हुआ -अंदरूनी दर्द