Friday, 19 March 2010

બાબુલ છું



રોજ આંખના આંસુ હું ખાળ્યા કરું છું 
 બાબુલ છું જાતને સંભાળ્યા કરું છું 
 તપી ગયા જો તડકે દિ ભર પછી  
 સાંજ ઢળે ઢોલિયા ઢાળ્યા કરું છું
બાબુલ

Monday, 15 March 2010

અંતરની જાગ્રતિ


સ્વભાવથી અને સંસ્કારથી માણસને અંધારું પ્રિય છે.અંધારા  પણ જાત જાત નાં હોય છે ને?  એવી અવસ્થા હોય ત્યારે જાગૃત જન અજવાળું ઝંખે એ માટે એના અંતરની જાગ્રતિ હોવી જોઈએ; એની તલપ હોવી જોઈએ. ઇક્બાલે એ અવસ્થા ને આ પંક્તિઓમાં પડઘાવી છે:
                                                       કુછ  કફ્સ કી તીલીયો  સે   છૂં રહા હય નૂર  સા ,
                                                       કુછ ફીઝા , કુછ  હસરતે , પરવાઝ  કી બાતે  કરો;
                                                       બેખુદી  બઢતી ચલી હય , રાઝ કી બાતે  કરો.
 
 
અંતર નો અવાજ કોણ સાંભળી શકે છે? એ માટે જોઈએ  અંતરની ભીતરની સમજ. અને એ આવે છે વર્ષોની  અતુટ  સાધનાથી.
 
દાઉદભાઈ ઘાંચી